nl fr en

Guy Cassiers

Guy Cassiers (1960) behoort met zijn eigenzinnige, sterk beeldende theatertaal tot de top van de Europese theatermakers en is sinds 2006 artistiek directeur van Toneelhuis.

Guy Cassiers (1960) behoort tot de top van de Europese theatermakers. Zijn eigenzinnige theatertaal waarin visuele technologie een geslaagd huwelijk aangaat met passie voor literatuur, wordt in binnen- en buitenland erg gewaardeerd. Hij ontving de Thersitesprijs van de Vlaamse critici voor zijn hele oeuvre (1997), de Amsterdamprijs voor de kunsten en de Werkpreis Spielzeiteuropa van de Berliner Festspiele voor zijn Proustcyclus (2004), de Europese Theaterprijs voor Nieuwe Theatrale Realiteiten (2009) en, samen met Ivo Van Hove, het Eredoctoraat voor Algemene Verdiensten van de Universiteit Antwerpen (2014). In mei 2017 ontving Guy Cassiers de insigne van Officier in de Orde van de Kunsten en Letteren van de Franse minister van cultuur. Hij is sinds 2006 artistiek directeur van Toneelhuis.

Tussen 2006 en 2008 concentreerde Guy Cassiers zich in zijn Triptiek van de macht (Mefisto for ever, Wolfskers en Atropa. De wraak van de vrede) op de complexe relaties tussen kunst, politiek en macht. Die thematiek werkte hij verder uit in een drieluik rond De man zonder eigenschappen, de grote roman van Robert Musil (De parallelactie (deel I, première juni 2010), Het mystieke huwelijk (deel II, première september 2011) en De misdaad (deel III, première mei 2012). Naast het visuele is ook de muziek een steeds belangrijkere rol gaan spelen in de voorstellingen van Cassiers. Dat werd duidelijk in de twee operacreaties die hij in 2009 maakte: House of the Sleeping Beauties (muziek Kris Defoort) en Adam in Ballingschap (muziek Rob Zuidam). Inmiddels heeft hij ook de volledige cyclus van Der Ring des Nibelungen geënsceneerd in Berlijn en Milaan (2010-2013).

Guy Cassiers’ groeiende aandacht voor de Europese politieke geschiedenis blijkt eveneens uit projecten als Bloed & rozen. Het lied van Jeanne en Gilles (2011), over de macht en de manipulaties van de Kerk, en Duister hart (naar Heart of Darkness van Joseph Conrad, 2011) over het koloniale verleden. Met producties als SWCHWRM (2010) durft Guy Cassiers ook een lichtere toets aanslaan, die we ook terugvinden in zijn verschijning in Middenin de nacht, de ensembleproductie van Toneelhuis in januari 2012. In 2013 creëert Guy Cassiers samen met Katelijne Damen Orlando naar Virginia Woolf, meteen goed voor een selectie in het Nederlandse Theaterfestival 2013. In het seizoen 2013-2014 keert Guy Cassiers zich tot het grote theaterrepertoire en ensceneert tweemaal Shakespeare: de muziektheatervoorstelling MCBTH en Hamlet vs Hamlet, naar een tekst van Tom Lanoye. Deze laatste voorstelling wordt door publiek en pers zeer goed onthaald en wordt zowel voor het Vlaams als het Nederlands theaterfestival 2014 geselecteerd. Samen met Ivo Van Hove krijgt Guy Cassiers het Eredoctoraat voor Algemene Verdiensten van de Universiteit Antwerpen. In 2014-2015 ensceneerde Guy Cassiers samen met het ensemble van makers en acteurs De blinden van Maurice Maeterlinck. Bij HETPALEIS maakte hij in samenwerking met de sociaal-artistieke organisatie KunstZ een voorstelling op basis van Het vertrek van de mier van Toon Tellegen. Hij sloot het seizoen af met Passions humaines, een voorstelling rond de figuur van de negentiende-eeuwse beeldhouwer Jef Lambeaux, op tekst van Erwin Mortier en met een Franstalig-Nederlandstalige cast. Tijdens het seizoen 2015-2016 ensceneert hij opnieuw twee stukken die zich concentreren op macht en machtsmisbruik: Caligula van Camus en De welwillenden, naar de gelijknamige roman van Jonathan Littell. Het kleinere Le sec et l’humide (2015), aanvankelijk opgezet als onderzoeksproject, naar het gelijknamige essay van Jonathan Littell rond dezelfde thematiek als De welwillenden, groeide door tot een volwaardige theatervoorstelling die tourt en ook te zien is op het Festival van Avignon in 2017. Daarnaast zet hij ook zijn interesse in opera verder met een enscenering van de opera Xerse van Francesco Cavalli in Lille (FR). In het seizoen 2016-2017 maakt hij De moed om te doden van de Zweedse toneelschrijver Lars Norén. In Grensgeval gaat hij aan de slag met werk van Nobelprijswinnares Elfriede Jelinek. Speciaal voor de Ouverture van het stadsfestival Op.Recht.Mechelen wordt Bloed & Rozen in een concertante lezing gebracht. In Japan her-creëert hij de muziektheatervoorstelling House of the Sleeping Beauties, naar de gelijknamige roman van Kawabata, die hij in 2009 maakte samen met componist Kris Defoort. In datzelfde seizoen ensceneert hij in de Parijse Opéra Garnier de opera Trompe-la-mort, naar Balzac, op muziek van Luca Francesconi.

In het seizoen 2017-2018 gaat Cassiers door op zijn interesse voor het lot van de vluchteling dat hij al een eerste keer vorm gaf in Grensgeval; nu ensceneert hij het intimistische Het kleine meisje van meneer linh naar Philippe Claudel. Na een Nederlandstalige versie in het najaar van 2017, maakt hij in het voorjaar van 2018 een Franstalige versie met een Frans acteur (nog andere taalversies liggen in het verschiet). In het voorjaar van 2018 zet Cassiers de lijn van het familieverhaal (die hij aansneed in De moed om te doden) verder in zijn enscenering van Vergeef ons, een soap over een losgeslagen familie met een happy end. "Een bont, brutaal, zeer grappig theaterfeest, gespeeld door een crème van een cast." – Filip Tielens in Klara , 23 februari 2018

In het voorjaar van 2019 creëert Cassiers samen met Arsenaal/Lazarus Bagaar, naar de film Coup de Torchon van Bertrand Tavernier uit 1981. Hiermee zet Guy Cassiers zijn theatrale zoektocht verder naar de donkerste diepten van de menselijke ziel, een afdaling die hem eerder voerde langs voorstellingen als Atropa. De wraak van de vrede, Duister hart, Musil 3: De misdaad, MCBTH, Bloed & rozen. Het lied van Jeanne en Gilles en De welwillenden.

Producties van/met ‘Guy Cassiers’

Dag van de Dans Dans Archief

Dag van de Dans

Guy Cassiers / Toneelhuis / studenten Dans Koninklijk Conservatorium Antwerpen (Artesis Hogeschool) / Maud Le Pladec

Grensgeval Theater Archief

Grensgeval

Guy Cassiers / Toneelhuis / Maud Le Pladec / Bachelor dans Koninklijk Conservatorium Antwerpen AP Hogeschool / CNSMD Lyon

Xerse Theater Archief

Xerse

Emmanuelle Haim / Guy Cassiers / Maud Le Pladec

Nieuws over ‘Guy Cassiers’

Artikel — 10 september 2018

A new test of civilisation?

naar aanleiding van de Pano-reportage over Schild en Vrienden van 5 september 2018

 

Artikel — 26 juni 2018

Ik ga op reis en ik neem mee…

Wil u graag een paar boeiende tips voor uw vakantielectuur? Liefst zo gevarieerd mogelijk? Wel, dan hebben we goed nieuws voor u: een aantal van onze Toneelhuismakers legde ons het stapeltje lectuur voor dat deze zomer in hun koffer meereist. Eén blik op de titels alleen al en u weet het:  onze makers laten zich vervoeren door zeer uiteenlopende kwesties en ideeën, die ongetwijfeld ook zullen opduiken in de voorstellingen die zij het komende seizoen maken. Veel leesplezier! En een fijne zomer!

Artikel — 25 juni 2018

"Het was een feest om mijn roman van 600 pagina’s in een toneelstuk omgetoverd te zien."

De Volkskrant interviewde auteur A.M. Homes op vrijdag 13 april, de ochtend nadat ze in de Stadsschouwburg Amsterdam Vergeef ons zag, de bewerking door Guy Cassiers van haar hilarische roman May We Be Forgiven (2012) waarin het leven van twee rivaliserende broers grondig op zijn kop wordt gezet: "Het was een feest om mijn roman van 600 pagina’s in een toneelstuk omgetoverd te zien."

Artikel — 19 juni 2018

Nieuwe woorden, alstublieft!

Mokhallad Rasem werd uitgenodigd door Theater Rotterdam om deel te nemen aan een uitgebreid programma rond Wereldvluchtelingendag. Hij brengt er zijn Delivery Theatre op 20 juni 2018. Toneelhuis werkt al enkele jaren intensief rond dit thema. Dramaturg Erwin Jans kroop erover in zijn pen en interviewde ook Mokhallad Rasem. 

Meer nieuws