nl fr en

PLATINA én Poquelin geselecteerd voor Theaterfestival!

Abke Harings PLATINA: "kwetsbare menselijkheid die indruk maakt." Poquellin II: "een prachtige ode aan het meest precaire beroep in ons theaterbestel, dat van de toneelspeler/-ster zelf."

In PLATINA (Toneelhuis & Zuidpool) zoekt Abke Haring het gezelschap op van een reëel aanwezige tegenpartij, gespeeld door Koen van Kaam, met wie ze in gesprek gaat. Of althans, met wie ze in gesprek wil gaan. Voor zover een gesprek ooit mogelijk is. Of toegelaten wordt. Of ontweken wordt. Haring zoekt naar de woorden op de grens van de stilte. Onontkoombaar, dwingend en misschien zelfs –  ooit – genezend. Muzikant Jimi Zoet ontwerpt voor dit intimistisch duet een indringende soundscape die de gedachtewendingen van de spelers op de voet volgt.

Uit het juryrapport:

"PLATINA is de laatste voorstelling van actrice en theatermaker Abke Haring bij het Antwerpse Toneelhuis. Het is een indrukwekkend afscheid geworden, waarin Haring in de beknopte, snijdende schriftuur die haar zo eigen is, het finale vaarwel oproept van een man en een vrouw. 
De setting behelst niet meer dan een tafel en twee stoelen. Daarop, daarrond: twee mensen die zich afvragen of er tussen hen nog iets kan worden gezegd. Meer nog dan de woorden spreken de lichamen, sober gechoreografeerd en delicaat uitgelicht als een schilderij van Johannes Vermeer. Tussen de karige regels schuilt vooral stilte.

In PLATINA is een emotionaliteit voelbaar die in vorig werk van Haring vooral aanvoelde als woede, maar hier lijkt neergeslagen tot een droesem van mild verdriet. Het is die kwetsbare menselijkheid die indruk maakt – schreef de woeste Abke Haring voorheen ooit een authentieke liefdesverklaring? Koen van Kaam en Haring zelf spelen op de schoot van het publiek, met een ingehouden expressiviteit die bij momenten ondraaglijk is.
Finaal toont deze kleine parel hoe onverwoestbaar maar hopeloos het verlangen is naar écht contact, hoe spijt om het onuitgesprokene altijd te laat komt en hoe de eindeloos doordraaiende maalmolen van het leven – een gedempte soundscape van Jimi Zoet – blind en onverschillig zijn werk doet. Een mens zou er zijn geliefde eens stevig van omhelzen. Een kleinood, deze PLATINA, even onverwoestbaar als de titel erboven. Deze Haring is de aandacht van een groot publiek meer dan waard."

Vijftien jaar na het gigantische succes van Poquelin I grasduint tg STAN opnieuw in het werk van Molière. Op het programma: Le Bourgeois Gentilhomme en L’ Avare. Actueler dan ooit. Een coproductie van STAN, Toneelhuis / Olympique Dramatique, Dood Paard, NTGent, ARSENAAL/LAZARUS.

Uit het juryrapport:

Met Poquelin II waagt tg STAN, voor de gelegenheid versterkt met Els Dottermans, Kuno Bakker, Stijn Van Opstal en Willy Thomas, zich voor een tweede maal aan Molière. Het resultaat is een al even eclatante bom als hun eerste Molière-montage uit 2003. Opnieuw gewapend met een gammel schavot als podium en een beperkt aantal attributen, waarvan sommigen ook al in de eerste Poquelin opdoken, brengen de acteurs in twee en een half uur een caramboleske montage van L’Avare en Le Bourgeois Gentilhomme. Samen onttakelen deze twee sociale satires op genadeloze wijze de burgerij. Het maakt van Poquelin II een hilarische ontmaskering van het burgerlijke ‘gedoe’.
In L’Avare draait de geldobsessie van het titelpersonage – een fantastische Willy Thomas – uit op een onverkwikkelijk kluwen van familie-intriges. In Le Bourgeois Gentilhomme toont vooral Damiaan De Schrijver zich in zijn sas als burgerman type “nouveau riche”. Marc Coucke had zijn Jourdain niet beter kunnen spelen. De waanzinnige kostuums van Inge Büscher zetten de wansmakelijke opzichtigheid van zijn personage nog meer in de verf.

Poquelin II is vintage Molière, brengt ons recht naar het hart van het zeventiende-eeuwse theater. En toch blijkt het op geen enkel moment een historische reconstructie, dankzij dit spelerstheater dat staat of valt met het directe contact met de zaal, zonder decor, zonder patserige illusie of ingenieuze manipulaties. Niks in de handen, niks in de zakken: elke speler is enkel op zichzelf en zijn collega’s aangewezen om het theater te laten ontstaan. Dat doen deze zeven spelers dan ook met brio: samen spelen ze vijftien rollen bij elkaar en bewijzen ze dat een repertoirestuk geen reanimatie behoeft, dat een oude tekst niet noodzakelijk een levend lijk is, maar even lillend en vettig kan zijn als het leven zelf.
Poquelin II is kolderesk, burlesk, grotesk, carnavalesk, maar bovenal vitaal: toneel dicht bij het leven zelf, terwijl het tegelijk het theatrale karakter van dat leven haarfijn bloot legt. Zo wordt Poquelin II een prachtige ode aan het meest precaire beroep in ons theaterbestel, dat van de toneelspeler/-ster zelf.

Ook interessante producties:

PLATINA Theater 19 april 2018 t/m 4 september 2018

PLATINA

Abke Haring / Toneelhuis / Zuidpool